வப்பாட்டிகள் போல ரகசியமா வாழ விருப்பமில்லை

Vappatigal Pola Ragasiyama Vazha Virupam Illai

என் நண்பன் கெளதம் வெளிநாட்டிற்கு சென்று படித்து அங்கேயே ஒரு பெண்ணை கல்யாணம் செய்து கொண்டு செட்டில் ஆகி விட்டான். அவனைத் தேடி அவன் வீட்டிற்கு போன போது தான் அவனோட அக்கா காவேரி எனக்கு பழக்கம். தம்பி கெளதமோட திருமணத்தில் காவேரி அக்காவுக்கு அதில் வருத்தம் இருந்தாலும் அவன் விருப்பத்துக்கு தடை சொல்ல வில்லை. ஆனால் குறைந்த பட்சம் அவன் கல்யாணத் தகவலை கூட வீட்டில் தெரிவிக்க வில்லை.

மூத்தவள் என்கிற முறையில் ஆசீர்வாதம் வாங்க கூட வரவில்லை என்பது அவள் ஆதங்கம். அந்த சமயத்தில் நான் காவேரி அக்காவின் பக்கம் நின்று நண்பனோடு சண்டை போட்டு அக்காவின் பக்கம் உள்ள நியாயத்தை பேசி விவாதம் செய்தேன். ஒரு கட்டத்துக்கு மேல் என்னோடு பேசுவதையும் நிறுத்தி, தொடர்பையும் துண்டித்து கொண்டான். ஆனால் நான் தொடர்ந்து காவேரி அக்காவோடு தொடர்பில் தான் இருந்தேன். அவ்வப் போது போய் ஆறுதல் சொல்வேன்.

அறியாத வயசுல அப்பா விட்டுட்டு போனாரு, கூடப்பி றந்தவனும் விட்டுட்டு போயிட்டான். நீ ஆவது கூட இருக்கியேடா அது போதும் என்பாள். அக்கா கல்லூரியில் சேர்ந்த போதே அவங்க அப்பா இறந்து போனார்.  குடும்ப பொறுப்பை சுமந்து தம்பியை செட்டில் பண்ணிவிட்டு நிமிரும் போதே காவேரி அக்காவோட கல்யாண வயது தாண்டி விட்டது.

ஆனால் அவள் விரும்பி இருந்தால் குடும்பத்தை உருவாக்கி இருக்கலாம். ஆனால் தம்பியோட துரோகத்தால் கொஞ்சம் உடைந்து போய் தான் இருந்தாள். எல்லா பாரத்தையும் அம்மாவிடம் பகிர்ந்து கொண்டால் அவள் மனசும், உடலும் கஷ்டப்படும் என்று அம்மாவிடம் கூட தம்பியின் கல்யாண விஷயத்தை அக்கா சொல்ல வில்லை.

அதற்கு பிறகு அக்கா தனிமை பட்டாலும் துணிச்சலோடு தன் வக்கீல் தொழிலை திறம்பட நடத்திக் கொண்டு இருந்தாள். இந்த நிலையில் என் திருமணம் நடை பெற்றது. அக்கா வந்து வாழ்த்திச் சென்றாள். ஒரு நாள் எங்களை வீட்டிற்கே அழைத்து விருந்து வைத்தாள். ஆனால் விதி என் வாழ்க்கையில் விளையாட ஆரம்பிக்க, துணைவியோடு சண்டை, சச்சரவு என்று என் அன்றாட வாழ்க்கையில் நிம்மதி போனது. இடையில் காவேரி அக்காவை நானும் மறந்து விட அவளும் பிஸியில் சட்ட வேலைகளை கவனித்து கொண்டு இருந்தாள். இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் மறந்து விட்டு வாழ்க்கையை கடந்து போய் கொண்டு இருந்த போது தான் என்னை விட்டு பிரிந்து போன மனைவி விவாகரத்து கோரி வக்கீல் நோட்டீஸ் அனுப்பி இருந்தாள்.

அதை நானே கூட எதிர்பார்க்கவில்லை. இனி சேர்ந்து வாழ முடியாது என்று தோன்றினாலும் காலம் சில இடை வெளியில் சில மனங்களை மாற்றி, காயங்களை ஆற்றக் கூடிய  மருத்துவ குணம் வாய்ந்தது. காலம் வரும் போது பார்க்கலாம் என்று தான் இருந்தேன். ஆனால் எல்லாம் கை மீறிப் போய் விட, வக்கீல் நோட்டீஸை எடுத்துக் கொண்டு காவேரி அக்காவை பார்க்க ஓடினேன்.

அப்போது தான் நானும் என் வீட்டில் என் மனைவியோடு நடந்த சம்பவங்களை ஓட்டிப் பார்த்தேன். எப்போ பார்த்தாலும் போனும் கையுமாக இருப்பதை பார்த்து அதில் ஆரம்பித்த பிரச்சனை தான் விவாதமாகி, சூடான வாக்கு வாதம் ஆகி தொடர்ந்து உறவு விரிசல் ஆகி விட்டது. ஆனால் திருமணத்திற்கு முன்பே என்னிடம் சொல்லித் தொலைத்து இருந்தால் நானே அவளை அவள் காதலனோடு வழி Dனுப்பி வைத்து இருப்பேன். தேவை இல்லாமல் என் வீட்டார் நிம்மதியையும் நாசப் படுத்தி விட்டு போய் விட்டாள்.

நல்ல வேளை குழந்தை குட்டி என்ற உறவு முளைப்பதற்கு முன்பே குடும்ப வேரை வெட்டி விட்டாள். இல்லை என்றால் அந்த பிஞ்சு வாழ்க்கையும் பாழ் பட்டு ருக்கும். காவேரி அக்காவின் சட்ட வழிகாட்டல் படி விவாகரத்து பெற்று விட்டு நானும் சட்டப் படிப்பை முடித்து விட்டு அக்காவிடம் உதவியாளராக சேர்ந்தேன். இருவரும் ரொம்ப பிஸி ஆனோம். செய்யும் சட்டத் தொழிலில் கவனம் இருந்ததால் வாழ்க்கையின் காயங்கள் எல்லாம் மறந்து இருவரும் கவலையை மறந்து மகிழ்வான மன நிலையோடு வாழ ஆரம்பித்தோம்.

அப்போது நான் முழு நேரமும் அக்காவோடு தான் இருந்தேன். வீட்டிலும் எனக்கு ஆறுதல் தேவை என்பதால் என்னை அக்காவோடு தங்கச் சொல்லி விட்டு ஊருக்கு கிளம்பி சென்றார்கள். பல இலவச சட்ட உதவிகளைச் செய்து பேரும் புகழும் அடைந்தாலும் நான் கோர்ட்டில் காவேரியை அக்கா என்று தான் அழைப்பேன். ஆனால் ஊர் வாயை மூட முடியும் ஜோடி வக்கீல் என்று எங்களை கிண்டல் கேலி பேசினார்கள். நான் அக்காவோட இமேஜ் பாதிப்பதை பற்றி கவலைப் பட்டேன். அக்கா சிரித்து விட்டு கடந்து போனாள்.

ஒரு நாள் வீட்டில் நானும் அக்காவும் இருந்த போது ஒரு நாள் சிரித்துக் கொண்டே, டேய் இந்த லைஃப் நமக்கானது. நம்ப லைஃபை நாம தான் வாழணும். அடுத்தவங்க அபிப்பிராயம், விமர்சனங்களுக்காக நாம்ப வாழ முடியாது. இனிமே நான் எந்த துணையையும் தேடிப் போகப் போறது இல்ல. உன்னோட அபிப்பிராயத்தைச் சொல்லுடா. லெட்ஸ் பி லைஃப் பார்ட்னர்ஸ்.. என்றாள். நான் கொஞ்சம் அதிர்ச்சியோடு பார்த்தாலும் அக்கா அப்போது பக்கத்தில் வந்து என் கண்களை நேருக்கு நேர் பார்த்து, என்ன பதில் நாலும் ஒகே. பட் போல்டா சொல்லு.

நியாயமா நீ கூடப் பிறந்து இருந்தா கூட நான் இந்த கேள்வியை கேட்டு இருப்பேன். படிக்கும் போது கூட எந்த ஆம்பளையும் நம்பினது இல்ல. அப்போ திமிர் பிடிச்சவனு சொன்னவனுங்க தான் இப்போ உன் கூட ஜோடி சேர்ந்த தேவடியானு சொல்றானுங்க. அந்த தேவடியா பசங்களை மாதிரி நான் ரகசிய வாழ்க்கை வாழ விரும்பல. இப்போ நீ கூடப் பிறக்காததுனால அப்படி வாழவும் அவசியம் இல்லடா என்றாள்.

நான் அக்காவை கட்டிக்கொண்டு மார்பில் சாய்ந்தேன். அக்கா என்னை தம்பியாக, பெற்ற பிள்ளையாக அரவணைத்து, தோழமையோடு என் நெற்றியில் முத்தமிட்டு மார்போடு இறுக்கி அணைத்து கொண்டாள். அப்போது நான் முதல் முறையாக வெட்கப்பட்ட போது அக்கா சிரித்துக் கொண்டே, லவ், செக்ஸ்ங்கிற இந்த ரெண்டு ஃபீலங்கை மட்டும் இயற்கை படைக்கா விட்டால் இந்த ஆண், பெண் ஜீவன்கள் இந்த பூமியில பிறந்ததே வேஸ்டு டா. இப்போவே மிருகம் மாதிரி தான் வாழ்றோம். அப்போ நினைச்சுப்பாரு?” என்றவள்.

இந்த வெட்கம் கூட நமக்கு வந்திருக்காது டா. ஆமா நியாயமா நான் தானே வெட்கப்படணும். உனக்கு என்ன வெட்கம். இப்போ நான் பொம்பளையா, நீ பொம்பளையானு எனக்கே சந்தேகம் வந்துட்டுச்ச. அதெல்லாம் நாங்க பண்ணா தான்டா அழகு, ஆனா அந்த எழவை கூட எனக்கு அழகா பண்ணத் தெரியாது. அதனால் உன்னோட வெட்கத்தையே ஏத்துக்கிறேன் என்று ஏக்கத்தோடு பார்த்து என் முகத்தை தாங்கிப் பிடித்து என் இதழோடு இதழ் பூட்டி இன்பரசம் பருக, நானும் அக்காவை இடுப்போடு அணைத்து கொண்டு இன்ப ரசத்தை பருக ஆரம்பித்தேன்.

அப்போது அவள் ஃபர்ஸ்ட் செக்ஸ் ஆர் வெட்டிங் என்று கேட்டபோது நான் திரு திரு என்று முழிக்க என்னை அவள் அம்மாவின் போட்டோ முன்பு அழைத்துச் சென்று அவள் ஏற்கனவே வாங்கி வைத்திருந்த ரிங்கை எடுத்து கொடுக்க நான் இப்போது கொஞ்சம் ஆண்மையோடு அக்காவுக்கு மோதிரத்தை மாட்டி விட்டேன். நீ இருந்தா கூட இது தான் சரினு சொல்வேனு தெரியும்மா. பட் உன்னோட ஆசீர்வாதம் என் கூடவே இருக்கும். இந்த மாப்ள கூட உனக்கு ரொம்ப வருஷம் தெரிஞ்சவர் தான் என்று என்னைப் பார்த்து சிரிக்க, உடனே அக்கா, டே லைஃப்ல எல்லாத்தையும் பார்த்தாச்சு, இதைத் தவிர, இது இல்லேனா எதை சாதிச்சாலும் வேஸ்ட் வா என்று பெட் ரூமுக்குள் அழைத்துச் சென்றாள்.

அங்கே இருவரும் அக்கா, தம்பி உறவை மறந்து ஆடை விலக்கி அம்மணக் குண்டியோடு அணைத்த முத்தமிட்டு காமத்தை கற்றுக் கொள்ள ஆரம்பித்தோம். அப்போது அவள் டேய் போங்க வாங்கனு சொல்றது ஒட்டல. இப்படியே இருக்கட்டுமே டா என்றாள். நானும் சரி அக்கா என்றேன்.